เรื่องเสียว ผีไทย

รายการ ตีสิบ : สแกนกรรม สัมภาษณ์คุณเอ๋ ตอนที่1 ตอนที่2 ตอนที่3 ตอนที่4

"มหาสอน" เล่าเรื่องขนหัวลุกจากบ้านหมี่ เทศกาลสงกรานต์ปีนี้ผ่านไปแล้ว หวังว่ายอดผู้บาดเจ็บและล้มตายจากอุบัติเหตุทางถนน คงจะลดน้อยกว่าเป้า 506 คนนะครับ...ไม่ต้องรวมทางน้ำกับทางรถไฟให้แสลงใจก็ได้...อย่างที่สั่งสอนกันมาแต่ไหนแต่ไรแล้วนั่นแหละ "คนฉลาดต้องรู้จักแกล้งโง่" กับ "รู้ทั้งรู้ก็ทำเป็นไม่รู้" เป็นวิธีดีที่สุด ยิ่งทำเป็นโกรธเกรี้ยว ดุดันว่ายอดคนเจ็บคนตายยังสูงอยู่ ถึงจะน้อยกว่าเป้าเถอะน่า ต่อไปต้องเข้มงวดทุกๆ ฝ่ายให้หนักขึ้นกว่าเดิมจน(แทบ) ไม่มีอุบัติเหตุ เพราะไม่อยากให้เกิดขึ้นแม้แต่รายเดียว...เหมือนกับต้องการให้พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตก แต่ทำไมถึงไม่ขึ้นก็ไม่ทราบ ถ้าพูดจาได้ขนาดนี้ คนทั่วบ้านทั่วเมืองก็ต้องชมเชยกัน จนถึงสรรเสริญเยินยอทั้งนั้น รวมทั้งนิยมและยกย่อง เคารพบูชาเป็นเทพเจ้า จนถึงอยากให้เป็นท่านผู้นำประเทศไปตลอดกาลนาน...ก็ท่านเป็นพระนารายณ์มาปราบยุค(เข็ญ) นี่นา! พูดถึงสงกรานต์แล้วก็นึกถึงถิ่นเกิดของผมที่อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี เมืองไทยเราส่วนมากเป็นสังคมเกษตรกรรมนะครับ เหมือนประเทศอื่นๆ ในย่านเอเชียอาคเนย์ สังคมอุตสาหกรรมมาคึกคักตูมตามเม...

View Larger Map วัดประชาระบือธรรมหรือที่เรียกกันว่าวัดบางกระบือ เป็นวัดราษฏร์ที่มีความเก่าแก่วัดหนึ่งในแถบบางกระบือ เป็นวัดที่เป็นศูนย์กลางของชาวบางกระบือทั้งปวง วัดนี้มีเจ้าอาวาสปกครองต่อกันมาหลายรูป และในอดีตหลวงปู่ปั้น วัดสะพานสูงก็เคยมาจำพรรษาอยู่ระยะหนึ่ง สมัยก่อนนั้นเล่าลือกันนักว่าผีดุโดยเฉพาะด้านหน้าพระอุโบสถที่มีความรกครึ้มมากกว่าที่อื่น ต่อมาความาเจริญมากขึ้นจึงมีการตัดถนนเข้ามาจากด้านถนนพระรามห้าเข้ามาทางด้านหน้าวัดโดยมีสะพานข้ามคลองเป็นตัวเชื่อมส่วนอีกเส้นหนึ่งนั้นมาจากทางด้านถนนสามเสนเรียกว่าซอยองครักษ์ เข้ามาทางด้านหลังวัด ด้านหน้าพระอุโบสถจึงกลายเป็นทางโค้งและมีต้นไม้ใหญ่ขึ้นอยู่มีผู้ไปทำศาลให้เพราะผีแถวนั้นดุมาก แม้ในสิบกว่าปีที่ผ่านมานี้ผีก็ยังดุ เรื่องนี้หลานของท่านพล.อ.ท. ชู สิทธิโชติซึ่งมีบ้านพักอยู่หลังวัดประชาระบือธรรม ซึ่งเป็นผู้ทำงานกลับบ้านค่อนดึกทุกคืนต้องเดินเข้าบ้านทางด้านถนนพระรามห้าผ่านถนนเล็กๆซึ่งเป็นโค้งผีดุผ่านหน้าพระอุโบสถแล้ววกไปด้านหลังเขาเล่ากันว่าผีดุ แต่เขากลับเดินในตอนกลางดึกอย่างไม่ยี่หระเพราะเขาไม่เชื่อว่าผีกล้าหลอก จนคืนนั้นเขากลับบ้านตามปกติม...

"หม่อมถนัดศรี" แฉเหตุแห่งอาถรรพ์วังเพ็ชรบูรณ์ ช่วงเริ่มก่อสร้างห้างเวิลด์เทรดมีการรื้อทำลาย "กุฏ" ที่นั่งสมาธิของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ซึ่งต่อมาเป็นศาลพระภูมิเจ้าที่ปกปักรักษาวังเพ็ชรบูรณ์ เผยควรจารึกเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ให้คนรุ่นหลังได้เรียนรู้ เรื่องราวอาถรรพ์บริเวณสี่แยกราชประสงค์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ พลาซา ที่ถูกกลุ่มก่อการร้ายคนเสื้อแดงวางเพลิงจนได้รับความเสียหายพินาศย่อยยับ จนมีเสียงกล่าวขานถึงความเฮี้ยนของสถานที่อันเป็นที่สิงสถิตของเหล่าเทพเจ้าเทวดามากมาย มีคำสาปแช่งต่างๆ นานา อีกทั้งยังเคยเป็นที่ตั้งของวังเพ็ชรบูรณ์ ที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราชัย พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 อย่างไรก็ตาม เรื่องอาถรรพ์ยังไม่มีหลักฐานใดๆ ยืนยันอย่างชัดเจน มีแต่เพียงเรื่องเล่าเป็นตำนานที่ร่ำลือกันมาช้านานเท่านั้น ล่าสุด ม.ร.ว.ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ ผู้จัดการมรดกทายาทของสมเด็จเจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก ให้ข้อมูลเรื่องนี้ว่า สาเหตุแห่งอาถรรพ์ของบริเว...

ตอนออกพรรษา หลวงพ่อสุ่นก็เรียกมาอบรมในการธุดงค์ บอกว่าถ้าจะให้ดีละก็ต้องออกธุดงค์กัน หลวงพ่อสุ่นสั่งหลวงพ่อปานว่า ให้เข้าป่าลึกเลยนะ แต่เวลาออกธุดงค์ท่านปล่อยเดี๋ยวเลย ท่านบอกว่าไม่ต้องกลัวหลงหรอก ถ้ากลัวหลงละให้นึกถึงฉัน บางครั้งท่านไม่รู้สึกว่าท่านจะไปทางไหน ท่านก็ทำใจให้สบาย ๆ นึกถึงหลวงพ่อสุ่น พอนึกเท่านั้นแหละ ท่านบอกเห็นหลวงพ่อสุ่นเดินนำหน้าไปเลย ถ้าถึงทางแยกหลวงพ่อสุ่นจะชี้ทางบอกแยกว่าไปทางโน้นทางนี้ เมื่อไปตามนั้นก็ได้ตามผลตามความประสงค์ นี่เล่าอย่างย่อ ๆ นะ แต่ว่าวิธีการธุดงค์ของสมัยนั้นมันก็แปลก มี คนประเภทหนึ่งเขาชอบลองพระธุดงค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางด้านตะวันออกทางด้านนครนายก ปราจีนนี่น่ะสำคัญมาก แถวนั้นเขาเรียกว่ามีต้นมหาโพธิ์สำหรับพระไปไหว้ ไปตั้งใจกำหนดเอาพระพุทธเจ้าท่านทรงบรรลุที่ต้นมหาโพธิ์ต้นนี้ ถือเป็นเรื่องนึกกันขึ้นมา ไม่จริงจังหรอก แต่การนึกนี่เป็นการนึกดี นึกถึงพระพุทธเจ้า คิดว่าท่านบรรลุอภิเภกสัมมาสัมโพธิ์ญาณตรงนี้ ก็เป็นพุทธานุสสติกรรมฐาน ทีนี้บรรดาพระทั้งหลายก็นิยมกันว่าต้องไปที่ปราจีนบุรี ไปใต้ต้นศรีมหาโพธิ์ ดินแดนตะวันออกแดนหนึ่ง ของทางภาคอิสาน มีหมอไสยศาสตร์...

"จารุนันท์" เล่าประสบการณ์ขนหัวลุกจากคอนโดฯ ย่านประตูน้ำ ดิฉันกับครอบครัวเพิ่งย้ายจากต่างจังหวัด เข้ามาอยู่กรุงเทพฯ เมื่อปีที่แล้วนี่เอง สาเหตุที่ย้ายก็เพราะหน้าที่การงานของสามีค่ะ ลูกสาวอายุ 8 ขวบ กับลูกชาย 5 ขวบก็ตามมาด้วย มาหาโรงเรียนใหม่ ได้เพื่อนใหม่ๆ พวกแกปรับตัวง่ายๆ ไม่ลำบากอะไรเลย ครอบครัวเราโชคดีได้เช่าคอนโดฯ อยู่แถวประตูน้ำนี่เอง นอกจากราคาจะไม่แพงแล้ว ห้องก็สวยงามน่าอยู่ น่าสบาย ไม่เก่า มีห้องรับแขก ห้องครัวเล็กๆ กับสามห้องนอนแน่ะค่ะ ที่สำคัญคือใกล้ที่ทำงานของสามีและใกล้โรงเรียนของลูกๆ ดิฉันเองเป็นแม่บ้านเต็มตัว ใช้เวลาว่างทำขนมคุกกี้ไปฝากคนรู้จักขายตอนเช้าตอนบ่ายก็ไปรับไปส่งลูกๆ พอถึงสุดสัปดาห์ ถ้าว่างก็จะพากันกลับไปเยี่ยมบ้านของเราที่ต่างจังหวัด ไม่มีที่ใดจะสุขเหมือนบ้านเราจริงๆ นะคะ! ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความรู้สึกนี้หรือเปล่า ที่ทำให้พวกเรา พ่อ แม่ ลูก รู้สึกแปลกๆ เมื่อเข้ามาอยู่ในคอนโดฯ นี้ใหม่ๆ ดิฉันบอกว่าคงเป็นเพราะแปลกที่น่ะ แต่ลึกๆ แล้วก็อดสงสัยไม่ได้ว่ามันมีอะไรพิกลๆ อย่างแรกก็คือ เราต่างรู้สึกว่ามีใครมองเราอยู่เกือบตลอดเวลา...บางทีสามีถึงกับลุกจากโต๊ะกินข้...

สัมภเวสี เป็นเรื่องที่น่าสนใจเรื่องหนึ่งในพระพุทธศาสนา เพราะเป็นหลักยืนยันว่า คนเราตายแล้วเกิดใหม่จริง แต่มีชาวพุทธจำนวนไม่น้อย ไม่เข้าใจสภาพอันแท้จริงของสัมภเวสี และยังมีความเข้าใจแตกต่างกันในกลุ่มชาวพุทธบางนิกาย ฉะนั้น เรื่องนี้จึงเป็นเรื่องที่น่าศึกษาเรื่องหนึ่ง เพราะเกิดขึ้นกับทุกชีวิต สัมภเวสี หมายถึงสัตว์โลกที่ยังแสวงหาที่เกิด คือยังต้องเวียนว่ายตายเกิดในภพน้อยใหญ่อยู่ เมื่อยังไม่สำเร็จพระอรหันต์ตราบใด ก็ยังเป็นสัมภเวสีอยู่ตราบนั้น แต่สัมภเวสีนี้ ยังมีชาวพุทธอยู่จำนวนไม่น้อยที่เข้าใจว่า ได้แก่สัตว์ที่ยังท่องเที่ยวแสวงหาที่เกิดอยู่ คือ ยังไม่ทันเกิดในภพใดภพหนึ่ง หลังจากที่ตายไปแล้ว โดยเฉพาะชาวพุทธฝ่ายมหายานบางนิกาย เชื่อว่าผู้ที่ตายแล้วจะต้องอยู่ในอันตรภพ (ระหว่างภพ) เป็นเวลา ๗ วันบ้าง ๑๕ วันบ้าง ๑ เดือนบ้าง เพื่อรอคอยปฏิสนธิ จึงจะไปเกิดในกำเนิดทั้ง ๔ กำเนิดใดกำเนิดหนึ่งได้ สัตว์ที่อยู่ในอันตรภพนี้ คือสัมภเวสี เพราะยังแสวงหาภพที่เกิดอยู่ ความเชื่อเรื่องอันตรภพนี้ก็ยังมีอยู่ แม้ในหมู่ชาวพุทธไทยบางท่าน ทั้งนี้เพราะได้รับอิทธิพลจากพระพุทธศาสนามหายานนิกายมนตรยาน ซึ่งเคยรุ่งเรืองอยู่...

เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเพื่อนบ้านของผม มันอาจฟังดูเหลือเชื่อสำหรับใครหลายๆคน แต่สำหรับบางคนแล้วผมว่าต้องมีใครซักคนที่เคยประสบพบเจอเหตุพิศดารนี้มาบ้างแล้วโดยเฉพาะผู้ที่รอดตายมาอย่างไม่คิดว่าจะรอด.... เมื่อ 3 วันก่อนผมรู้สึกใจหายแบบไม่คิดไม่นึกมาก่อน เพราะยายข้างบ้านมาบอกให้ผมรู้ด้วยอาการเศร้าเสียใจว่าไอ้เอกเพื่อนซี้สุดที่รักของผมมันตายอย่างกระทันหัน และที่น่าแปลกก็คือการตายของมัน คือนอนอยู่ดีๆเหมือนคนปกติแต่บังเอิญไม่ตื่นเลย(ไหลตาย) ผมเสียใจมากไม่เคยนึกเคยคิดมาก่อนเลยว่ามันจะเกิดขึ้น เพิ่งเห็นหน้ากันอยู่หลักๆเมื่อวานมาวันนี้มันมาตายเอาง่ายๆ ศพมันนนอนอยู่ท่ามกลางครอบครัวที่ร้องห่มร้องไห้อย่างน่าสงสาร ผมเลยขอดูหน้ามันเป็นครั้งสุดท้ายเลยไปเปิดผ้าที่คลุมหน้ามันออก ตอนนนั้นผมพูดไม่ออกเลย ดูหน้ามันเหมือนกับจะบอกว่าตัวมันเองยังไม่อยากตายตอนนนี้ ผมตัดใจหันหลังจากมัน แต่แล้วมันก็เกิดเรื่องที่ไม่น่าจะเกิดมาได้ ไอ้เอกมันตลุกพรวดขึ้นมาอย่างกระทันหันด้วยสีหน้าที่ตื่นตระหนกมีเหงื่อไหลช่มทั่วตัว ตอนนนั้นผมสะดุ้งเฮือกเลย ครอบครัวมันเห็นก็เปลี่ยนจากอาการเสียใจเป็นอากานตกใจไปตามๆกัน เอกยื่น...

"มดตะนอย" เล่าประสบการณ์ขนหัวลุกในคาเฟ่ สมัยหนุ่มๆ ผมได้ชื่อว่าเป็นนักเที่ยวตัวยงคนหนึ่ง ไม่ว่าไนต์คลับหรือคาเฟ่แห่งไหนเป็นลุยมาเกือบทั่วกรุงเทพฯ โดยเฉพาะย่านฝั่งธนบุรี...แถวปิ่นเกล้า บางพลัด ไปยันบางอ้อนี่ถือว่าเป็นถิ่นของผมเชียวละ คาเฟ่เป็นแหล่งโปรดของผมกับเพื่อนๆ มากที่สุด! ไม่ว่าระดับใหญ่ๆ แถวบางพระ หรือระดับรองๆ ลงมาแถวปิ่นเกล้า แต่มีคาเฟ่มากมายหลายสิบแห่ง มีนักร้องสวยๆ นิสัยดี คือว่าก็นอน...สอนก็ง่ายน่ะครับ แฮ่ะๆ แถมมีโชว์เจ๋งๆ ทุกคืนอีกต่างหาก นักเที่ยวแห่ไปอุดหนุนกันแน่นตึม เพราะติดนักร้องน้องรักจนแทบจะฆ่าแกงกันก็มี ส่วนมากติดนักร้องสวยๆ ส่วนน้อยติดเด็กเสิร์ฟสาววัยรุ่น ตาใส ท่าทางอ่อนโลก เชื่อคนง่าย เพิ่งจะมาทำงานได้ไม่นาน ใครทิปดี พูดเก่ง ชวนเธอพูดคุยโดยไม่แยแสนักร้อง..ไปเที่ยวซัก 2-3 ครั้งอาจจะชวนออกมากินข้าวต้มตอนคาเฟ่เลิกก็เป็นได้ นักเที่ยวที่คิดว่าตัวเองรุ่นเก๋า จะไม่ยอมจีบเด็กเสิร์ฟ อ้างว่าเสียศักดิ์ศรี...ต้องจีบนักร้องให้ได้ถึงจะเจ๋งที่สุด! เรื่องนี้น่าเห็นใจนะครับ อกเขาอกเรา! เพราะที่หน้าคาเฟ่จะติดรูปนักร้องสวยๆ เอาไว้เรียกแขก ใครสนใจอยากเห็นตัวจริงว่าจะสวยใส ...

"กระต่าย" เล่าประสบการณ์ขนหัวลุกจากก้นซอยที่บางแค บ้านดิฉันอยู่แถวบางแคค่ะ ในชุมชนที่แม้จะเป็นชานเมืองก็ไม่ถึงกับเปล่าเปลี่ยวนัก แต่ต้องยอมรับว่า ยิ่งเจริญมากเท่าไหร่ อันตรายจากโจรผู้ร้ายก็ยิ่งมากมายขึ้นเท่านั้น คิดว่าท่านผู้อ่านย่อมทราบดีอยู่แล้ว ซอยบ้านดิฉันอาจจะน่ากลัวอยู่บ้าง คือบ้านค่อนข้างจะเข้าไปลึก นอกจากเลี้ยวลดคดเคี้ยวแล้วยังมีซอยแยกออกไปมากมาย เราไม่รู้หรอกค่ะว่าจะมีอันตรายมาซ่อนอยู่ตรงไหนบ้าง? มากน้อยขนาดไหน? อันตรายที่พูดถึงมีมาสารพัดรูปแบบละค่ะ! ทั้งรถที่แล่นเร็ว ไม่ค่อยยอมชะลอดูซ้ายดูขวา ไหนจะพวกติดยา พวกตัดช่องย่องเบา พวกผู้ร้ายที่คอยดักปล้นจี้! จริงอยู่ที่ไม่มีให้เห็นบ่อย แต่ก็เคยมีคดีนานทีปีละ 3-4 หน ส่วนมากจะร้ายๆ ทั้งนั้น สิ่งที่ดิฉันกลัวคือ เมื่อใดที่เราประมาท เผลอตัว เราอาจกลายเป็นเหยื่อได้ งานดิฉันก็ต้องเสี่ยงเสียด้วยซิคะ คือว่าทุกๆ วันแต่เช้า ดิฉันจะไปทำงานเป็นแม่บ้านที่บ้านหลังหนึ่ง อยู่ห่างไปราว 300 เมตร แต่แหม...จากบ้านดิฉันน่ะมันหลายเลี้ยวเชียวละค่ะ บอกตรงๆ ว่ากลัว ดิฉันไม่ค่อยกล้าเดินไปคนเดียวหรอก สามีต้องขี่จักรยานไปส่ง ตอนค่ำๆ ราว 2 ...

หอคอยแห่งลอนดอนเคยเป็นทั้ง วัง ป้อมปราการ คุกและลานประห ในอังกฤษนี่ มีสถานที่หลายแห่งที่ว่ากันว่ามีคนเคยเห็นวิญญาณของคนที่ตายไปแล้วมาหลอก หลอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งตามโบราณสถานสำคัญ ๆ เช่นป้อม วัง หรือหอคอยโบราณ Tower of London หรือ หอคอยแห่งลอนดอน เป็นอีกที่หนึ่งที่ร่ำลือกันว่า "ผีดุ" หอคอยแห่งลอนดอนสร้างมาเกือบพันปี แล้ว เป็นโบราณสถานที่มีประวัติเกี่ยวข้องโดยตรงกับการขึ้นครองราชย์ การแย่งชิงราชบัลลังก์และการสร้างชาติของอังกฤษ ที่นี่เคยใช้เป็นทั้งพระราชวัง ป้อมปราการ ที่คุมขังนักโทษและเป็นลานประหาร ผีที่ร่ำลือกันและมีคนกล่าวอ้างว่ามาปรากฎร่างให้เห็น ว่ากันว่าเป็นวิญญาณของเจ้านายชั้นผู้ใหญ่ที่ต้องมาจบชีวิตในป้อมแห่งนี้ ส่วนใหญ่จากไปแบบ "ตายโหง" ความ ที่ใช้เป็นที่คุมขังนักโทษและลานประหารนี่เอง ทำให้หอคอยแห่งลอนดอนมีประวัติที่ชวนให้ขนลุกและน่าสยดสยองพ่วงเข้าไปด้วย ตึกหลังหนึ่งในหอคอยแห่งลอนดอนซึ่งเป็นที่กล่าวขวัญกัน มากคือ Bloody Tower หรือ หอคอยเลือด เจ้าชาย น้อย Bloody Tower เคยใช้เป็นที่ประทับและคุมขังเจ้าชายสองพระองค์ คือพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ห้า วัย 12 พรรษา ก...