ผี! ห้องดับจิต
เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน ตอนนั้นดิฉันอายุประมาณ 18-19 ปี ดิฉันนับว่าเป็นเด็กแก่นแก้วคนหนึ่งมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยกลัวอะไร นิสัยของดิฉันเหมือนเด็กผู้ชาย ชอบปีนป่ายต้นไม้เล่นโดยเฉพาะต้นไม้ที่มีผลให้กินได้ อย่าง มะม่วง ชมพู่ หรือแม้กระทั่งมะขาม ก็ชอบอาสาที่จะปีนขึ้นไปเก็บผลของมัน โยนลงมาให้เพื่อนๆที่รอรับอยู่ข้างล่าง ส่วนตัวของดิฉันก็เก็บไปกินไปอยู่บนต้นนั่นเอง นิสัยแก่นแก้วแสนซนของดิฉันติดตัวมาจนถึงรุ่นสาวจนกระทั่งสอบเข้าเรียนที่วิทยาลัยพยาบาลประจำจังหวัดได้ นิสัยนั้นก็ยังไม่หาย ยังชอบปีนป่ายต้นไม้อยู่เหมือนเดิม วิทยาลัยพยาบาลแห่งนี้อยู่ติดกับโรงพยาบาลของรัฐแห่งหนึ่งโดยมีรั้วกั้น ริมรั้วในโรงพยาบาลจะมีต้นมะม่วงขึ้นเรียงไปตามแนวรั้ว มีประตูเล็กๆเปิดเข้าออกระหว่างวิทยาลัยกับโรงพยาบาล รั้วที่กั้นก็เป็นรั้วปูนที่มีช่องโหว่ของรั้วด้านบน ต้นมะม่วงก็จะปลูกเรียงรายไปจนถึงตึกโบ้ย (ดับจิต) ซึ่งอยู่ถัดจากโรงอาหารไป เมื่อถึงเวลาเรียน พวกนักเรียนพยาบาลก็จะเดินเข้าทางประตูเล็ก เดินผ่านทางโรงอาหารไปจนถึงตึกโบ้ย และถัดตึกโบ้ยไปก็จะมีต้นมะม่วงอยู่ประมาณ 7-8 ต้น ที่กำลังออกผลอ่อนที่เห็นแล้วชวนให้น้ำ...
